Met deze serie van veertien monumentale schilderijen geef ik mijn eigen interpretatie van de kruiswegstaties: de lijdensweg van Jezus zoals die binnen de katholieke traditie wordt verbeeld. De werken zijn gemaakt als één geheel en zijn bedoeld om samen te worden tentoongesteld in een ruimte waar mensen de tijd kunnen nemen om er rustig naar te kijken.

In mijn jeugd kwam ik regelmatig in katholieke kerken. Daar werd mijn aandacht steeds weer getrokken naar de kruiswegstaties. Ik was gefascineerd door de kracht en het mysterie van deze beelden, en vooral door het idee van een vrijwillig gekozen lijdensweg. Als kind verbaasde ik mij erover dat in een kerk, waar bepaalde vormen van geweld en lichamelijkheid als ongewenst werden gezien, juist deze confronterende beelden zo nadrukkelijk aanwezig waren. Waarom kiest iemand ervoor om te lijden? En hoe kunnen beelden van pijn, verdriet en verlies ons zo diep raken?

Hoewel ik het katholieke geloof later heb losgelaten, ben ik altijd geraakt gebleven door de verhalen uit de Bijbel en hun invloed op onze cultuur. Verhalen over geboorte, leven, dood en verandering spelen daarom een belangrijke rol in mijn werk. Veel van mijn schilderijen bevatten verwijzingen naar deze verhalen of naar de symboliek die ermee verbonden is. Al jarenlang liep ik rond met het idee om zelf een kruisweg te schilderen. Na verschillende pogingen die strandden, lukte het pas echt toen ik enkele jaren geleden de beschikking kreeg over een groot atelier. De ruimte en de mogelijkheid om op monumentaal formaat te werken maakten het mogelijk deze serie te realiseren.

Deze kruisweg is geen letterlijke weergave van de traditionele staties, maar een persoonlijke interpretatie. De vaste volgorde is losgelaten en ook de traditionele titels heb ik niet gebruikt. De schilderijen gaan over verlies, verdriet, overgave en verandering, maar laten ook ruimte voor een eigen interpretatie door de kijker.

Wat op het eerste gezicht een verhaal over lijden lijkt, gaat voor mij uiteindelijk over een overgang: niet een einde, maar het begin van iets nieuws. Daarom heb ik naast verwijzingen naar het lijden ook beelden van verrijzenis opgenomen. Hoewel deze niet behoren tot de traditionele kruiswegstaties, vormen zij voor mij een essentieel onderdeel van het verhaal. De serie gaat daardoor niet alleen over lijden en verlies, maar ook over loslaten, verandering en een nieuw begin.