Na er jaren in alle eenzaamheid aan te hebben gewerkt, was afgelopen Pasen de eerste vertoning van mijn kruiswegstaties. Op de enorme bovenetage van het pand waar mijn atelier zich bevindt had ik de schilderijen zwevend met draden aan het plafond opgehangen. De dagen ervoor had ik gepoogd om de afgeleefde ruimte een beetje op te knappen en te schilderen.
Plotseling waren er vier dagen lang tientallen vrienden en bekenden over de vloer die van alles wilde weten en vonden. Het viel niet mee om eindeloos dezelfde uitleg te geven, maar wel erg nuttig om steeds helderder in woorden uit te drukken wat ik eerst alleen in mijn hoofd had. Ook had ik een paar erg leuke gesprekken en onverwachte ontmoetingen.
Na afloop was ik helemaal afgedraaid.
De reacties waren over het algemeen erg positief, wat me een erg bemoedigend gevoel geeft. Het was een geslaagde presentatie, De eerste horde heb ik hiermee genomen. Nu eerst voor bekenden, maar hierna ga ik op zoek naar andere, meer openbare locaties om de staties te exposeren.